Lato

Boże Ciało

W Boże Ciało – jedenasty dzień po Zielonych Świątkach, buduje się cztery ołtarze ustawione pod gołym niebem. Stroi się je gałązkami i brzózkami. Dekoruje się domy i ulice, odbywa się uroczysta procesja. Ksiądz jest prowadzony przez mężczyzn pod baldachimem, niesie monstrancję. Dziewczynki w białych sukienkach posypują drogę płatkami kwiatów. Przy każdym ołtarzu śpiewana jest Ewangelia i odmawiane są modlitwy. Całą drogę wszyscy śpiewają pieśni religijne. Procesje odbywają się w czasie całej oktawy Bożego Ciała. Gałązki z ołtarzy kładzie się pod strzechę, aby chroniły dom przed pożarem, lub wtyka się na polu – chronią zasiewy przed szkodnikami i chorobami. Zbiera się także z ulicy upadłe części bukietów i ziela, którymi były ozdobione brzozy. W wywarach z tych ziół kąpie się chore dzieci. Wysuszonych kwiatów, które sypią dzieci podczas procesji, używa się do okadzania przy różnych dolegliwościach skóry.

dożynki

Jest to zwyczaj obchodzony z okazji ukończenia zbiorów zbóż.
Dożynki obchodził u nas każdy dziedzic i gospodarz. Gdy już było posprzątane zboże, schodzili się wszyscy najemnicy z dziećmi i wili wieniec z kłosów zboża. Stawiali wieniec na wielkim talerzu, a pod nim i w nim orzechy, jabłka, pierniki, często nawet gołąbki z wstążeczkami na szyi, tzw. "podsypkę" dla pani i dzieci pańskich. Następnie cała gromada na czele z przodownicą, niosącą wieniec, szła z muzyką (zwykle były to dudy, klarnet i skrzypce) i śpiewając wychwalała pana a wyśmiewała ekonoma.
Kreator stron www - przetestuj!