Święta

Okoliczna ludność mieszkała przeważnie w pięknych, murowanych domach i zagrodach, zwykle po obu stronach drogi, w otoczeniu ogrodów i sadów. Na końcach wsi i w ogrodach stały "bożemęki", obwieszone przed każdym świętem barwnymi wstęgami, wieńcami i kwiatami.

Mieszkańcy naszych okolic chętnie pozdrawiali i witali nawet obcych. Ludzie żonaci mówili sobie "ty"' tak samo zwracali się do dorosłej młodzieży. Młodzi dorosłym i rodzicom "dwoili" - "wy". Do starszych i rodziców zwracano się z należnym im szacunkiem mówiąc do nich w liczbie mnogiej, np. "ojciec są w Kościanie", "gospodarz wyszli w pole", "matuś zaniemogli".
Często dawano sobie różne przydomki i przezwiska, które dzieci dziedziczyły po rodzicach. Przydomkiem "uszczęśliwiano" każdego nowo się wprowadzającego.

Ważne znaczenie, łączące ze sobą mieszkańców wsi, miały obrzędy ludowe.
Obrzędy doroczne dawały ujście potrzebie wspólnej zabawy, a młodzież chętnie podchwytywała każdą okazję do tańca, wspólnego śpiewu i radości.
Kreator stron www - przetestuj!